Zdjęcia panoramiczne w diagnostyce ortodontycznej

Zdjęcia panoramiczne (RTG), potocznie określane również zdjęciem przeglądowym, pozwala na jednoczesne zobrazowanie zębów, kości żuchwy, fragmentów kości szczęk, części zatok szczękowych, podniebienia twardego oraz stawów skroniowo-żuchwowych. Znajduje wszechstronne zastosowanie w stomatologii, jednak wykonywane jest wyłącznie w uzasadnionych przypadkach (nie ma zastosowania rutynowego). Szczególną rolę odgrywa przede wszystkim w ortodoncji.

W jakim celu wykonuje się zdjęcie panoramiczne?

Zdjęcie panoramiczne zębów, a dokładniej pantomograficzne, wykonywane jest w celach diagnostycznych. To jedno z najważniejszych badań w ortodoncji, wykonywane zanim jeszcze lekarz podejmie szczegółowe decyzje o przebiegu leczenia. Na tej podstawie ortodonta pozyskuje wielu cennych informacji na temat stanu uzębienia. Zdjęcie pozwala na dokładną ocenę zębów oraz wszystkich otaczających tkanek. Często to właśnie na tej podstawie identyfikowane są ukryte problemy, których w zwykłym badaniu lekarz nie jest w stanie wykryć.

Na obrazie można dokładnie zobaczyć i ocenić m.in. zęby zatrzymane w szczęce, zęby nadliczbowe, rozkład zębów, stan korzeni, stan przyzębia, ewentualne zaburzenia rozwojowe itd. Oprócz tego pozwala wykryć nieprawidłowości typu zmiany zapalne w korzeniach czy nieodpowiednio położone ósemki, które mogą przyczyniać się do istniejących wad zgryzu. Jest to również najważniejsze zdjęcie przeglądowe pozwalające ocenić stawy skroniowo-żuchwowe. Pantomogram dostarcza więc bardzo ważnych informacji, mających kluczowe znaczenie w planowaniu leczenia ortodontycznego.

Co obrazuje zdjęcie panoramiczne?

Jak już zostało wspomniane, jest to badanie dostarczające ogólnej wiedzy na temat stanu zębów, a także kości szczęki i żuchwy, przyzębia itd. Lekarz może sprawdzić, czy wszystkie zęby są wyleczone prawidłowo (np. czy kanały zostały dobrze wypełnione po leczeniu kanałowym), czy nie ma stanów zapalnych, a nawet zmian nowotworowych. Pantomogram wykrywa też patologie kości, torbiele oraz wady rozwojowe. Przykładowo, u pacjentów z zębami stłoczonymi lub zwężonymi łukami zębowymi często dochodzi do zatrzymania kłów w kości albo wyrzynania dwuwargowo. Im wcześniej tego rodzaju patologie zostaną wykryte, tym większe szanse na pomyślny przebieg leczenia.